EditRegion4

1. Kamer 17

[Laatste wijziging: 10 september 2014]

'Ik vermoed dat er meer dan 4.000 paar zitten!', zei Klaas de Jong van de vogelwerkgroep Texel, toen ik vroeg naar de actuele stand van zaken van de grote sterns op Utopia op Texel. Wij waren van plan om even naar Texel te gaan om te zien hoe het met 'onze schelpen' ging. Dat vraagt natuurlijk enige uitleg. Al vele jaren geleden, zelfs nog ver voor mijn boek over De Beer, was de grote stern een van mijn favorietr vogels geworden. Vraag niet waarom; het is niet uit goed te leggen. Het mooie voorkomen? Het dwarse gedrag? Niet willen aanpassen? Zou allemaal kunnen. Het was er opeens: de liefde voor deze stern. In 2013 hadden we een bedrag geschonken aan de Vogelwerkgroep Texel, omdat we wisten dat ze er mooie dingen voor de kustbroedvogels mee zouden kunnen doen. Het zou deze keer worden gebruikt om schelpen te storten op schoongemaakte eilandjes op Ottersaat. Want ja, gote sterns houden van opgeruimd; hoe kaler, hoe beter. In februari werd de schoonmaakoperatie op Ottersaat uitgevoerd. Of de sterns op Ottersaat zouden willen neerstrijken, was natuurlijk, zoals altijd weer, afwachten.

Eind maart kwamen de eerste berichten over de grote sterns die neerstreken in Nederland. In de Zeeuwse Delta was het weer eens kwakkelen: Markenje, Scheelhoek, Hooge Platen, Hompelvoet. Allemaal potentiële broedplaatsen, maar echt vlotten wilde het nog niet. Van Griend geen berichten. Ameland: misschien. Texel? De Petten was al een aantal jaren niet meer in trek. Ottersaat misschien? Maar dan op Utopia; in de loop van april zag het er veelbelovend uit. Op 2 mei wilden we erheen en vroegen Klaas hoe het ermee stond. Die riep dus over die duizenden; ongeloofwaardig veel, maar we zouden het zelf wel eens gaan bekijken.

We hadden een kamer besproken in hotel Prins Hendrik, aan het eind van de Lancasterdijk op een steenworp afstand van Utopia. We kwamen aan en kregen kamer 17 in het hotel. Bij opening van de deur bleek er alleen twee dakramen in de kamer te zitten. Betalen we daar ons dure geld voor? Totdat we uit het raam keken: het was de enige kamer met direct uitzicht op Utopia! De kijker gepakt en ja hoor, aan de noordkant van Utopia zag het helemaal wit van de grote sterns. Af en toe gingen ze allemaal op de vleugels, bijvoorbeeld als er een groep ganzen neerstreek. Wat een gezicht! Erheen, erheen! Al van verre dreef met de noordoostenwind het karakteristieke kirrik, kirrik ons tegemoet. Welluidend is het niet, maar toch is er niets wonderlijkers dan dit geluid als het door duizenden sterns wordt voortgebracht. En af en toe dan nog een extra sterk 'kirrik' erboven uit als er weer eens een over onze hoofden vloog.

Een uur, misschien wel langer hebben we aan de rand van Utopia doorgebracht. Een Hollandse lucht met wolken en een koude wind, maar wat deert het bij zo'n magistrale aanblik. Het geluid van zoveel sterns, heen en weer vliegen met zandspieringen in hun bek, her en der baltsgedrag. Jammer van onze schelpen, want die lagen op Ottersaat. Toch later nog even naar Ottersaat. Ja, daar lagen ze dan, 'onze schelpen', maar geen grote stern te bekennen. Verdomde, eigenwijze vogels ook. Gelukkig waren er visdieven en kluten en, o wonder, een paar dwergsterns. Een mooie afsluiting en wat een belevenis.

Ottersaat, Texel
Utopia met een deel van de kolonie van de grote sterns, 3 mei 2014. Zie onder voor een filmpje.

 Ottersaat, Texel 
Ottersaat. met op de voorgrond de nieuw aangelegde schelpenstrandjes, 3 mei 2014..

Hieronder een korte filmopname van de grote sterns op Utopia, 3 mei 2014.

Even geduld ...

 

Zie ook het filmje over Utopia van Krijn Tanis, 10 mei 2014.